| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به روح بزرگ اولین دیوانه ای که در غار بزی را نقاشی کرد ! |
|
تصور کن اگر قرار بود هر کس به اندازه ی دانش خود حرف بزند چه سکوتی بر دنیا حاکم می شد! ناپلئون |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 8 اردیبهشت1387ساعت 1:13 PM توسط سوتک |
|
 |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 5 اردیبهشت1387ساعت 2:10 PM توسط سوتک |
|
|
دوستی از اسکار وایلد پرسید: "به نظر تو تجربه چیست؟ " اسکار وایلد لبخند مرموزی زد و گفت: "تجربه نامی است که همه ما روی اشتباهات خود می گذاریم. " |
|
+ نوشته شده در
شنبه 31 فروردین1387ساعت 4:39 PM توسط سوتک |
|
|
می خواستم زندگی کنم، راهم را بستند. ستایش کردم، گفتند خرافات است. عاشق شدم، گفتند دروغ است. گریستم، گفتند بهانه است. خندیدم، گفتند دیوانه است. دنیا را نگه دارید، می خواهم پیاده شوم. دکتر علی شریعتی
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 28 فروردین1387ساعت 11:19 PM توسط سوتک |
|
|
روزی با ۲ چوب کبریت آدمکی ساختم
تا
تنهاییم را با آن قسمت کنم.
و امروز
اتاقم پر از آدمک های چوبیست
اما
هنوز نتهایم!
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 16 فروردین1387ساعت 0:48 AM توسط سوتک |
|
|
گاهی دلم برای چوپان دروغگو خیلی می سوزد. بیچاره ۲ بار بیشتر دروغ نگفت انگشت نما شد. ولی ما هنوز صادق ترینیم! |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 11 فروردین1387ساعت 0:7 AM توسط سوتک |
|
|
زمان در گذر است
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 1 فروردین1387ساعت 1:29 AM توسط سوتک |
|
|
گاو ما ما مي كرد گوسفند بع بع مي كرد سگ واق واق مي كرد و همه با هم فرياد مي زدند حسنك كجايي شب شده بود اما حسنك به خانه نيامده بود. حسنك مدت هاي زيادي است كه به خانه نمي آيد. او به شهر رفته و در آنجا شلوار جين و تي شرت هاي تنگ به تن مي كند. او هر روز صبح به جاي غذا دادن به حيوانات جلوي آينه به موهاي خود ژل ميزند. مو هاي حسنك ديگر مثل پشم گوسفند نيست چون او به مو هاي خود گلت مي زند. ديروز كه حسنك با كبري چت ميكرد، كبري گفت تصميم بزرگي گرفته است. كبري تصميم داشت حسنك را رها كند و ديگر با او چت نكند چون او با پتروس چت ميكرد. پتروس هميشه پاي كامپيوترش نشسته بود و چت ميكرد. پتروس ديد كه سد سوراخ شده اما انگشت او درد مي كرد چون زياد چت كرده بود. او نمي دانست سد تا چند لحظه ي ديگر مي شكند. پتروس در حال چت كردن غرق شد. براي مراسم دفن او كبري تصميم گرفت با قطار به آن سرزمين برود اما كوه روي ريل ريزش كرده بود. ريز علي ديد كه كوه ريزش كرده اما حوصله دردسر نداشت. ريز علي سردش بود و دلش نمي خواست لباسش را در آورد. ريز علي چراغ قوه داشت اما حوصله درد سر نداشت. قطار به سنگ ها برخورد كرد و منفجر شد. كبري و مسافران قطار مردند. اما ريزعلي بدون توجه به خانه رفت. خانه مثل هميشه سوت و كور بود. الان چند سالي است كه كوكب خانم همسر ريزعلي مهمان ناخوانده ندارد او حتي مهمان خوانده هم ندارد. او حوصله ي مهمان ندارد. او پول ندارد تا شكم مهمان ها را سير كند. او در خانه تخم مرغ و پنير دارد اما گوشت ندارد. او كلاس بالايي دارد. او فاميل هاي پولدار دارد. او آخرين بار كه گوشت قرمز خريد چوپان دروغگو به او گوشت خر فروخت.اما او از چوپان دروغگو گله ندارد، چون دنياي ما خيلي چوپان دروغگو دارد. به همين دليل است كه ديگر در كتابهاي دبستان آن داستان هاي قشنگ وجود ندارد! |
|
+ نوشته شده در
جمعه 17 اسفند1386ساعت 0:43 AM توسط سوتک |
|
|
A person should be judged not only on what he has done, but also on what he wanted to do. TESS of the d’Urbervilles, Thomas Hardy |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 14 اسفند1386ساعت 0:31 AM توسط سوتک |
|
|
من تنها از يك چيز مي ترسم و آن اينكه شايستگي رنجهايم را نداشته باشم. " داستايوسكي " |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 2 اسفند1386ساعت 6:32 PM توسط سوتک |
|
|
انگار کودکان در زندگي غمي مي بينند که آن را با گريه شروع مي کنند!
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 16 بهمن1386ساعت 0:22 AM توسط سوتک |
|
|
السلام عليك يا ثار الله
السلام علي الحسين و علي علي ابن الحسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين |
|
+ نوشته شده در
جمعه 28 دی1386ساعت 5:54 PM توسط سوتک |
|
|
بگو بدانم، تو شاعر جواني را نمي شناسي تا بنشيند و براي جير جيركي شعر بگويد، كه در آن دل كوچكش را ميان دو درياي بي درخت گم كرده باشد؟ تصور كن ! حالا نويسنده يي جوان نشسته است و بدون توجه به دل كوچك جيرجيرك ها ، با مركب سرخ ، داستان رنگ ها و خوشه ها را باز نويسي مي كند! درست در فاصله ي چرخاندن چشم هاي جستجو گرش ، مورچه ي كوچكي، در حالي كه دست هايش را به هم مي سايد، به دوات خيره گشته است ! اگر مورچه در دوات بي افتد؟ ... نويسنده جوان كه سرما خورده است و داستان رنگ ها و خوشه ها را باز نويسي ميكند، او را بيرون كشيده و از سر بي حوصله گي يا كنجكاوي و يا شيطنت، بر صفحه ي سفيد دفتر رهايش ميكند! تصور كن ! مورچه، در آن حالت بر صفحه ي سرد و سفيد، - مايوس و متعجب – خط سرخي از شرمندگي... سرعت ... يا نجات مي كشد ! بيا اسم اين خط نا متعادل را بگذاريم: عشق! خنده دار است ! اما ... ! مرحوم حسین پناهی |
|
+ نوشته شده در
شنبه 22 دی1386ساعت 2:2 PM توسط سوتک |
|
|
I Died for Beauty – But Was Scarce I died for beauty – but was scarce Adjusted in the Tomb When One who died for truth, was lain In an adjoining Room He questioned softly “Why I failed” “ For Beauty”, I replied “ And I – for Truth – Themself are One We Brethren, are “, he said And so, as Kinsmen, met a Night We talked between the Rooms Until The Moss had reached our lips And covered up – our names ( Emily Dickinson (1830-1886)
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 19 دی1386ساعت 0:6 AM توسط سوتک |
|
|
فرق ما با ديوانه ها در اين است که ما در اکثريت هستيم. " ميشل فوکو " |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 13 دی1386ساعت 11:59 PM توسط سوتک |
|
|
با كتاب فيزيك تفائل ميكنم! فالم خط پر پيچ و خمی ست كه همچون جاده ای غريب، گرگ يك چشمی را در افقی سرخ ناپديد كرده است!
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 23 آذر1386ساعت 11:29 AM توسط سوتک |
|
|
دلم از دنیای پست و سنگی ادمها گرفته...چمدانم را می بندم آهنگ سفر کرده ام.نمی دانم به کجا
باید رفت ولی میدانم تصمیم سفر دارم. پا به داخل کوچه می گذارم از بی احساسی مردم سردم می شود... به هر کوچه که می رسم عشق را سنگسار می کنند. به عابری می گویم: هوای کثیفی است! -دود را می گویم ؟سری تکان می دهم .می گوید:دود اگزوز است. می خندم ولی خوب می دانم دود اگزوز نیست. دودی است که از آتش دلهای سنگی برخاسته... به راهم ادامه می دهم .مردی روی گاری دورنگی می فروشد سرش حسابی شلوغ است. کمی جلوتر عابری صداقت را زیر پایش له می کند. چندشم می شود...صورتم را برمی گردانم تا نبینم اما مگر می شود ؟ نزدیک مغازه ای می ایستم مردی سه بسته خیانت می خرد. قدم هایم را تند می کنم و به سرعت دور می شوم. اشکهایم سرازیر می شود. شاعری شعر غم می سراید. شوریدگی ام را می بیند:چه می خواهی؟ پاسخ می دهم: محبت! پوزخندی می زند :نیست! سالهاست افسانه شده . از او جدا می شوم. کمی جلوتر پسری عاطفه را تنبیه می کند... پای سفرم می شکند... به راستی شما بگویید به کجا سفر کنم؟؟؟؟؟؟؟؟ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 21 آذر1386ساعت 5:9 PM توسط سوتک |
|
|
تا كه بوديم؛ نبوديم كسی كشت مارا غم بی هم نفسی تا كه خفتيم همه بيدار شدند تا كه مرديم همگی يار شدند قدر آن شيشه بدانيد كه هست نه در آن موقع كه افتاد و شكست!
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 13 آذر1386ساعت 1:16 AM توسط سوتک |
|
|
من برای سالها می نویسم... سالها بعد که چشمان تو عاشق می شوند... افسوس که قصه ی مادر بزرگ درست بود... همیشه یکی بود و یکی نبود.....!!!
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 15 مهر1386ساعت 0:38 AM توسط سوتک |
|
|
رفاقت یک اتفاق است ، جدایی یک قانون ! |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 20 شهریور1386ساعت 5:4 PM توسط سوتک |
|
|
همیشه رفتن رسیدن نیست. ولی برای رسیدن باید رفت. در بن بست راه آسمان باز است، پرواز را بیاموز.......
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 4 شهریور1386ساعت 11:27 PM توسط سوتک |
|
|
به دنيا می آييم، تنها برای چند لحظه اين رويداد غم انگيز زيباست . ميميريم، تنها برای چند لحظه اين پديده زيبا غم انگيز است. ديگر چه فرقی می كند چشمهايمان باز باشد يا بسته . آمدن همان رفتن است، دنيا آنقدر ها هم كه می گفتند قشنگ نيست! |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 14 مرداد1386ساعت 0:0 AM توسط سوتک |
|
|
دیروز و فردا با هم تبانی کردند ....... دیروز با خاطره های تلخ ناراحتم میکنه ......... و فردا با وعده های واهی خامم کرد ...... و وقتی چشم گشودم که امروز رفته بود!!!!! |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 11 مرداد1386ساعت 0:6 AM توسط سوتک |
|
|
عمر آدمی قصه ی مرد یخ فروشیه که پرسیدند: فروختی؟ گفت: نخریدند تمام شد!
 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 26 تیر1386ساعت 5:39 PM توسط سوتک |
|
|
عيب رندان مكن اي زاهد پاكيزه سرشت كه گناه دگران بر تو نخواهند نوشت من اگر نيكم و گر بد تو برو خود را باش هر كسي آن درود عاقبت كار كه كشت |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 4 تیر1386ساعت 1:51 PM توسط سوتک |
|
|
من از اینجا خواهم رفت،
و فرقی هم نمی کند
که فانوسی داشته باشم
یا نه،
کسی که می گریزد،
از گم شدن نمی ترسد!
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 30 خرداد1386ساعت 4:57 PM توسط سوتک |
|
|
دراز کشیدم بر خاک سیاه تا باد های سرد بگذرند، خوابم برد، بیدار که شدم مرده بودم!
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 18 خرداد1386ساعت 0:58 AM توسط سوتک |
|
|
شهر هرت
شهر هرت جايی است که ....... شهر هرت جايی است که رنگهای رنگين کمان مکروهند و رنگ سياه مستحب. شهر هرت جايی است که اول ازدواج می کنند بعد همديگه رو می شناسن.
شهر هرت جايی است که همه بَدَن مگر اينکه خلافش ثابت بشه. شهر هرت جايی است که دوست بعد از شنيدن حرفات بهت مي گه: دوباره لاف زدی؟؟ شهر هرت جايی است که بهشتش زير پای مادرانی است که حقی از زندگی و فرزند و همسر ندارند. شهر هرت جايی است که درختا علل اصلی ترافيک اند و بريده مي شوند تا ماشينها راحت تر برانند. شهر هرت جايی است که کودکان زاده می شوند تا عقده های پدرها و مادرهاشان را درمان کنند. شهر هرت جايی است که شوهر ها انگشتر الماس برای زنانشان می خرند اما حوصله 5 دقيقه قدم زدن را با همسران ندارند. شهر هرت جايی است که همه با هم مساويند و بعضي ها مساوی تر.
شهر هرت جايی است که برای مريض شدن و پيش دکتر رفتن حتماْ بايد پارتی داشت. شهر هرت جايی است که با ميلياردها پول بعد از ماهها فقط می توان برای مردم مصيبت ديده چند چادر برپا کرد. شهر هرت جايی است که خنده عقل را زائل می کند. شهر هرت جايی است که زن بايد گوشه خونه باشه و البته اون گوشه که آشپزخونه است و بهش مي گن مرواريد در صدف. شهر هرت جايی است که مردم سوار تاکسی می شن زود برسن سر کار تا کار کنن وپول تاکسيشونو در بيارن.
شهر هرت جاييه که نصف مردمش زير خط فقرن اما سريالای تلويزيونيشو توی کاخها می سازن. شهر هرت جايی است که 2 سال بايد بری سربازی تا بليط پاره کردن ياد بگيری. شهر هرت جاييه که موسيقی حرام است حرام ! شهر هرت جايی است که همه با هم خواهر برادرن اما اين برادرا خواهرا رو که نگاه می کنن ياد تختخواب می افتن. شهر هرت جايی است که گريه محترم و خنده محکومه. شهر هرت جايی است که وطن هرگز مفهومی نداره و باعث ننگه. شهر هرت جايی است که هرگز آنچه را بلدی نبايد به ديگری بياموزی. شهر هرت جايی است که همه شغلها پست و بی ارزشند مگر چند مورد انگشت شمار.
شهر هرت جايی است که وقتی می ری مدرسه کيفتو می گردن مبادا آينه داشته باشی. شهر هرت جايی است که دوست داشتن و دوست داشته شدن احمقانه، ابلهانه و ... است. شهر هرت جايی است که توی فرودگاه برادر و پدرتو می تونی ببوسی اما همسرتو نه... شهر هرت جايی است که وقتی از دختر می پرسن می خوای با اين آقا زندگی کنی می گه: نمی دونم هر چی بابام بگه. شهر هرت جايی است که وقتی مي خوای ازدواج کنی 500 نفر رو دعوت می کنی و شام می دی تا برن و از بدی و زشتی و نفهمی و بی کلاسی تو کلی حرف بزنن. شهر هرت جايی است که هرگز نمی شه تو پشت بومش رفت مگر اينکه از يک طرفش بيفتی ...
شهر هرت جايی است که ....... خدايا اين شهر چقدر به نظرم آشناست!!!!!!
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 11 خرداد1386ساعت 12:20 PM توسط سوتک |
|
|
هيچ وقت، هيچ وقت نقاش خوبی نخواهم شد ! امشب دلی كشيدم شبيه نيمه ی سيبی ، كه به خاطر لرزش دستانم در زير آواری از رنگها ناپديد ماند... |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 30 اردیبهشت1386ساعت 1:26 AM توسط سوتک |
|
|
به دنيايی كه نامردان عصا از كور می دزدند... من از خوش باوری آنجا، محبت جستجو كردم !!!! |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 18 اردیبهشت1386ساعت 1:40 AM توسط سوتک |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
تا ممكن است بايد افكار خودم را برای خودم نگه دارم و اگر حالا تصميم گرفتم كه بنويسم، فقط برای اينست كه خودم را به سايه ام معرفی كنم.(بوف كور)
|
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 |
| پیوندها |
|
صادق هدايت Unknown Famous tiamat زندگی،مرگ،زمان دلنوشت آبنباتهای رنگی درد دل عکسهای یک عکاس زبان و ترجمه امید رویای نا تمام کامپیوتر - برنامه نویسی |
|
RSS
|
